GUINÉ-BISSAU    

    impressies en beelden        



dinsdag 23 januari 2018

Vandaag 55 jaar geleden, op 23 januari 1963, begon de gewapende bevrijdingsoorlog in Guiné-Bissau, toen guerrillastrijders van de PAIGC een gewapende aanval uitvoerden op het Portugese garnizoen van Tite, in  het zuiden van het land. Lang daarvoor werden er al krachten voor een oorlog verzameld en had Sekou Touré, de leider van het in 1958 onafhankelijk geworden Guiné-Conakry al toestemming gegeven tot het bouwen van  militaire bases en installaties op zijn grondgebied.

Zowel het begin van de oorlog als het verloop van de oorlog werden sterk bepaald door de opvattingen van Amílcar Cabral, die slechts de gewapende strijd zocht omdat er volgens hem geen andere mogelijkheid was om zich van de Portugese overheersing te bevrijden, maar die zich daarnaast sterk bewust was van het besmettingsgevaar van geweld. Uiteindelijk was voor hem het geweld van de bevrijdingsoorlog bedoeld om eenvoudige mensen , doorgaans boeren, vooruitgang te laten zien in hun leven en om in vrede te kunnen leven. Het is tragisch en bizar dat juist hij door geweld om het leven is gekomen en dat de lieden die zich sinds de onafhankelijkheid aan geweld hebben schuldig hebben gemaakt bijna allemaal uit de schoot van de PAIGC geboren zijn. Een groot deel van het succes van de bevrijdingsoorlog was gelegen in de strategie die in bevrijde zones werd toegepast: er werden scholen en medische voorzieningen gebouwd en boeren werden gestimuleerd tot politieke deelname en tot zelfbestuur, geen geringe opgave waar juist de Portugezen slechts geregeerd hadden via van boven opgelegde decreten. Toch had de benadering van die zogenaamde “volksdeelname” succes in de delen van het land waar de Portugezen al verdreven waren. Alleen door zelfbestuur zouden volgens de opvattingen van Cabral de boeren “de ketenen van het dorpsuniversum afwerpen en geleidelijk deel uitmaken van het land en de wereld”. Inderdaad hadden de boeren in belangrijke mate hun ketenen afgeworpen toen de bevrijdingsstrijd ten einde liep, maar die zouden na de bevrijding echter weer snel aangebonden worden. De Koude Oorlog woedde nog hevig en in die sfeer moesten de decentralisatie en de politieke deelname het al snel afleggen tegen het centralisme en de dwang van op de Sovjet-Unie en Cuba gebaseerde politiek-economische systeem waar de eerste PAIGC regering voor kiest.



______________________________________________